Category Posts Navigation

Movie Review: Justice League

Posted by Αργύρης "Slade" Σταματόπουλος

Movie Review: Justice League
by Slade

Μπορεί να κατηγορείτε το Man of Steel, μπορεί να κατηγορείτε το Batman v Superman: Dawn of Justice, μπορεί να κατηγορείτε το Suicide Squad (ok, αυτό καλά κάνετε), αλλά μήπως ήρθε η ώρα να αφήσουμε κάτω τους πυρσούς και τις τσουγκράνες και να απολαύσουμε μια ταινία της DC? Κατά τη γνώμη μου η αρχή έγινε με τη Wonder Woman το καλοκαίρι που μας πέρασε, ώστε να αλλάξει το κλίμα του DCEU γενικότερα -όχι μόνο η γνώμη των θεατών και των fans. Τώρα ήρθε επιτέλους η κορύφωση όλων των ταινιών της DC/Warner, με διάφορα σκαμπανεβάσματα στην πορεία της μεν, αλλά ελπίζουμε το αποτέλεσμα να δικαιώσει το hype από την εταιρία και την αναμονή από τους fans.

Και ξεκινάμε φυσικά με την υπόθεση, όπου  ο κόσμος μετά το θάνατο του Superman έχει βυθιστεί στο φόβο και την ανησυχία. Στη Θεμίσκυρα, τη γενέτειρα της Wonder Woman, εμφανίζεται ο Steppenwolf με ένα στρατό από Parademons και κλέβει το ένα από τα τρία Mother Boxes που βρίσκονται στη Γη. Οι Αμαζόνες ειδοποιούν τη Diana και εκείνη μαζί με τον Bruce Wayne προσπαθούν να συγκεντρώσουν τους metahumans από τα αρχεία του Lex Luthor. Έτσι, στρατολογούν τον Barry Allen, ένα νεαρό που έχει αναπτύξει ασύλληπτα υπεράνθρωπη ταχύτητα, και τον Victor Stone, έναν πρώην αθλητή που μετά από ένα ατύχημα, ο πατέρας του τον μετέτρεψε σε cyborg για να του σώσει τη ζωή. Στο μεταξύ ο Steppenwolf παίρνει στα χέρια του το δεύτερο Mother Box που βρίσκεται στην Ατλαντίδα, φέρνοντας έτσι στο παιχνίδι και τον Arthur Curry, έναν μισό Ατλάντιο μισό άνθρωπο με δυνάμεις που έχουν να κάνουν με το νερό. Όλοι μαζί θα προσπαθήσουν να προστατέψουν το τρίτο Mother Box από τον Steppenwolf, αλλά και να βάλουν σε εφαρμογή ένα παράτολμο σχέδιο που ή θα φέρει την καταστροφή ή θα τους δώσει έναν απαραίτητο σύμμαχο ενάντια στην εξωγήινη εισβολή.

Με λίγα λόγια, θα πω ότι μου άρεσε πολύ! Ξέρω μπορεί να μην είναι τόσο αξιόπιστη η γνώμη ενός ατόμου που του άρεσε και το BvS, τη στιγμή που ολάκερος ο πλανήτης το έκραξε, αλλά πιστεύω ότι αυτή τη φορά η Warner τα κατάφερε. Έκανε μια ταινία που θα την ευχαριστηθούμε, θα διασκεδάσουμε και θα πορωθούμε βλέποντας τους μερικούς από τους σημαντικότερους χαρακτήρες της DC να μοιράζονται επιτέλους τη μεγάλη οθόνη. Σίγουρα έχει τα θεματάκια της, στα οποία θα αναφερθούμε ευθύς αμέσως, αλλά δεν πιστεύω ότι την εμποδίζουν από το να είναι ωραία. Αρχικά φαίνεται ανά σημεία ότι είναι προϊόν δύο σκηνοθετών. Δεν είναι ανάγκη ο Joss Whedon να είχε μεγάλο κομμάτι υπό τη σκηνοθεσία του σε σχέση με το ποσοστό του Zack Snyder, αλλά η διαφορές σε κάποια πλάνα είναι εμφανείς (αν και δε θεωρώ τον εαυτό μου τόσο αετομάτη για να τα πιάνω εύκολα), πχ φέρτε στο μυαλό σας την αρχή με τις σκηνές του Batman και την όλη γκοθίλα και ατμόσφαιρα ή με τη Wonder, που σώσει τους ομήρους, πως κινούνται και πως ρέει η δράση, με την τελική μάχη όπου ή ομάδα είναι plus one και πέφτει το ξύλο με τον Steppenwolf. Υπάρχει διαφορά και στην αισθητική και στη ροή της κίνησης.

Όλο αυτό μπορεί να δείχνει ότι κάνει την ταινία σαν συρραφή βιαστικών σκηνών. Δε σημαίνει ότι δε συμβαίνει, αλλά δεν σημαίνει ότι η χάνει σε κάτι η πλοκή όσο εκτυλίσσεται. Κι εκεί έρχεται και κάπου το σενάριο. Ήταν μεν απλοϊκό, χωρίς ανατροπές ή αναπάντεχες στιγμές, αλλά σε συνδυασμό με τη σκηνοθεσία, ήταν εύκολο για έναν απλό θεατή να το παρακολουθήσει. Ένας fan σίγουρα θα βρει τα πράγματα προβλέψιμα, αλλά δε σημαίνει ότι θα τα βρει και άσχημα ή αρνητικά. Στο σημείο του σεναρίου που ήθελα να εστιάσω από την πρώτη στιγμή που είδα το πρώτο trailer της ταινίας ήταν και είναι ακόμη το μήνυμα της ‘ελπίδας’. Η ελπίδα ήταν διάχυτη στα trailers και ήταν κάτι που ήλπιζα να δω εδώ και ευτυχώς το είδα (και το γεγονός ότι η πλοκή δεν ήταν περίπλοκη με βοήθησε να το ξεχωρίσω). Ξεκινάμε με έναν κόσμο χωρίς ελπίδα και όσο χτίζεται η μάζωξη και η δυναμική της ομάδας, σιγά σιγά φαίνεται ότι οι κεντρικοί χαρακτήρες προσπαθούν να κρατηθούν από αυτό το ιδανικό -το οποίο εκφράζεται μέσα από ένα συγκεκριμένο άτομο σε αυτό το σύμπαν.

Όσο για τη δράση, πιστεύω ότι εκεί είναι που κανείς δε θα μείνει παραπονεμένος. Από τη αρχή μέχρι την κλιμάκωση της ταινίας έχουμε αρκετές σκηνές, με ωραία πλάνα, δεν είναι χαοτικές για να μπερδεύουν το μάτι και, όταν αρχίζει η ομάδα να μαζεύεται, υπάρχει καλή αποτύπωση της δυναμικής μεταξύ των ηρώων, ένας ωραίος συνδυασμός των δυνάμεων με το χιούμορ τους.

Σε ό,τι αφορά τους πρωταγωνιστές, Gal Gadot σ’ αγαπώ, κόβω φλέβα για πάρτι σου, είμαι καψούρης. Για μια ακόμη φορά η Gadot είναι όχι μόνο η πεμπτουσιακή Wonder, αλλά καταφέρνει να κάνει τον χαρακτήρα της απαραίτητο κομμάτι του DCEU. Με το δυναμισμό  και το badass-ιλίκι από το BvS και το compassion και την αυτοπεποίθηση από τη σόλο ταινία της, θα μπορούσε κάλλιστα να είναι η ηγετική φιγούρα της Λεγεώνας (κάτι με το οποίο παίζουν στην ταινία).

Από την άλλη, ο Ben Affleck αν και έχω πει ότι στο πρόσωπο του έχω δει τον Batman από τα κόμικς, παρανοϊκό, ετοιμοπόλεμο, μουντρούχο και καχύποπτο, η προσπάθεια του να κρατηθεί από την ελπίδα κι από το πρόσωπο που την εκφράζει μοιάζει σαν να είναι κάπως ‘out of place’. Προς θεού, δε λέω ότι δεν παίζει καλά, αλλά κακά τα ψέματα φαίνεται πιο committed όταν λέει ότι έχει ‘contigency’ αν η κατάσταση πάει στραβά, παρά όταν θέλει να δείξει ότι δεν εγκαταλείπει. Και εννοείται ότι λάτρεψα το tactical Bat-suit! Ήταν πολύ ωραία αποτυπωμένο και ήταν κάτι που δε βλέπουμε συχνά.

Και περνάμε στον Flash. Είτε τον βρείτε υπερβολικά αστείο είτε όχι, θεωρώ ότι ήταν αυτό που έλειπε από το DCEU. Μέσα στην κατήφεια και τον υπερβολικό σκεπτικισμό, θέλαμε την απλή nerd-ίλα, τη χαρά και τον ενθουσιασμό. Γέλασα πολύ με το χιούμορ του και το βρήκα πηγαίο, ακριβώς επειδή μπορώ να ταυτιστώ πιο εύκολα με τον Barry του Ezra Miller. Ουσιαστικά, πήραν τις αντιδράσεις που οποιοσδήποτε από εμάς geek θα είχε στη θέση του και τις συνδύασαν με έξυπνες ατάκες, για να μπορούμε να δούμε τους χαρακτήρες και την υπόθεση μέσα από τα δικά του τα μάτια. Και όχι δεν είναι ο ίδιος Flash με τον Grant Gustin. Ο Miller μπόρεσε να κάνει τον δικό του Barry Allen ξεχωριστό και αγαπητό -και όχι μόνο με την υπέροχη στολή του!

Στις καλές ερμηνείες συγκαταλέγω και αυτή του Ray Fisher ως Victor Stone/Cyborg, απλώς εκεί δε βοήθησε τόσο το σενάριο. Ενώ ξεκινάει καλά, με το όλο υπαρξιακό θέμα, με την εσωτερική του αναζήτηση αν είναι περισσότερο άνθρωπος ή μηχανή, η σχέση του με τον πατέρα του, αν μπορεί πλέον να βγει στο φως, σε μια κοινωνία που δεν ξέρει πως θα αντιδράσει στην νέα του ύπαρξη, στο climax της ταινίας τον γυρνάνε κάπως σε Mcguffin για να λυθεί λίγο πιο εύκολα το θέμα με τα Mother Boxes. Θα μπορούσε εκεί να δείξει κι άλλα πράγματα ως Cyborg απέναντι στον κεντρικό κακό.

Και τώρα έρχεται το fan service για εσάς, ladies! Ο Jason Momoa στο ρόλο του Aquaman. Ήταν καλός, πειστικός, badass, τον γουστάραμε όλοι όσο έκοβε κώλους με της τρίαινα του, αλλά δεν μας έδειξε κάτι καινούριο, κάτι άλλο που θα μπορούσε να μας προσφέρει ως ηθοποιός. Νιώθω ότι τον έφεραν στη Warner ακριβώς για να κάνει έναν λίγο πιο χαβαλεδιάρη Khal Drogo, με πιο γαμάτη πανοπλία και να μιλάει επιτέλους αγγλικά για να καταλαβαινόμαστε. Και είναι κρίμα για τον ηθοποιό να εγκλωβιστεί σε ένα κλισέ, ενώ πιθανόν να μη χρειάζεται να είναι τόσο προβλέψιμος. Κι επειδή το θέμα της ταινία είναι η ‘ελπίδα’, υπάρχει πάντα η solo ταινία του Aquaman στο εγγύς μέλλον στην οποία πιστεύω ότι πραγματικά θα λάμψει.

Από τους δευτερεύοντες χαρακτήρες, ενώ ήταν όλοι decent δεν κατάφερε να ξεχωρίσει κάποιος. Ο Steppenwolf του Ciaran Hinds (ναι, τον συγκαταλέγω εδώ!) ήταν κομματάκι forgettable και με κακό cgi. Οι Parademons είχαν καλύτερο cgi κι ας ήταν footsoldiers. Η Amy Adams ήταν πιο θείτσα από ποτέ και υπήρχε στην ταινία για μη χρειαστεί να επαναληφθεί η λέξη ‘Martha’ και βγούμε πάλι με τους πυρσούς και τις τσουγκράνες (είπαμε, αφήστε τα κάτω!). Η χρησιμότητα της Lois Lane ήταν πιο genuine εδώ, αλλά το συναίσθημα κάπως έλειπε κι ευτυχώς ήταν κάτι που περιορίστηκε από το screentime. Η Diane Lane ήταν πιο πειστική σε αυτό που είχε να κάνει και στον επίσης περιορισμένο χρόνο της. Φαινόταν ότι η Martha (όχι δεν τον κάνω επίτηδες) έφερε περισσότερο το βάρος της απώλειας. Ο επιθεωρητής Gordon του J.K. Simmons ήταν μια ωραία νοσταλγική αποτύπωση του παλιού καλού αγαπημένου διοικητή της αστυνομίας σε μια πιο κλασσική απεικόνιση της σχέσης του με τον σκοτεινό ιππότη. Αλλά για ακόμη μια φορά, την παράσταση κλέβει ο Jeremy Irons ως Alfred. Δεν είχα συνειδητοποιήσει πόσο μου έλειπε το χιούμορ και οι ατάκες του από το BvS μέχρι που τον ξαναείδα. Είναι το ιδανικό foil για τον Batman με το πνευματώδες και συνάμα στοργικό ύφος του.

Και φτάνοντας λοιπόν στο κλείσιμο της όλης ανασκόπησης, μπορώ να καταλάβω ως ένα γιατί οι πρώτες ως τώρα κριτικές έχουν διχάσει τους εκφραστές τους, αλλά θεωρώ ότι η ταινία αξίζει την ευκαιρία γιατί φέρνει κάτι καινούριο στο DCEU και στις ταινίες της DC. Προς θεού δε λέω ότι φέρνει κάτι καινούριο γενικά. Όλα αυτά τα έχουμε ξαναδεί πριν πεντέμισι χρόνια, πριν δυόμισι χρόνια και με αδιαμφισβήτητα επικό αποτέλεσμα. Δε συγκρίνουμε. Απλώς φαίνεται ότι η Warner προσπαθεί να βελτιώσει το αποτέλεσμα και την αισθητική της. Μακάρι να ακούει τον παλμό των fans, αλλά για να βελτιώνει τα σημεία που πραγματικά χρειάζεται και να μην ενεργεί σπασμωδικά, προσαρμόζοντας τα projects της σε αυτά που νομίζει ότι θέλει ο κόσμος. Ο κόσμος θέλει να περάσει καλά στις ταινίες, δε θέλει πειράματα με τη ‘συνταγή της επιτυχίας’ και ό,τι κάτσει αυτή τη φορά. Με τη Justice League φαίνεται ότι υπάρχει το υπόβαθρο για ένα ενιαίο σύμπαν της DC απαλλαγμένο από την κατήφεια του παρελθόντος και ικανό να επεκταθεί όμορφα, προς τέρψη των θεατών. Ελπίζω η Warner να κρατήσει ένα πλάνο και να μην αρχίσει πάλι να παίζει με τα ενδεχόμενα και με τις ταινίες που έχει μόνιμα στα σκαριά. Γιατί θα ήταν κρίμα το πολύ καλό αποτέλεσμα της Justice League να πάει χαμένο.

The Heroic Continues!

4 Σχόλια

  • Δεν ξέρω τι λένε οι κριτικοί,,
    άλλα η ταινία ήταν σούπερ!!
    Η Γουόντερ γούμαν..απλά έρωτας!!

    Άσχετο!
    Άλλα μια ενημέρωση για το crossover της DC,με Flash,Arrow κ.τ.λ. θα μπορούσαμε να έχουμε!
    Το πότε ξεκινάει ..με ποια σειρά θα είναι .. κ.τ.λ. !
    Ευχαριστώ πολύ!

    • Το Crisis on Earth-X θα προβληθεί την ερχόμενη εβδομάδα. Τη Δευτέρα 27 Νοεβρίου (στο ίντερνετ για εμάς τους υπόλοιπους την επόμενη) θα παιχτεί το Part 1 (επεισόδιο Supergirl) και το Part 2 (επεισόδιο Arrow). Την Τρίτη 28 Νοεμβρίου (στο ίντερνετ για μας την επόμενη φυσικά) θα παιχτεί το Part 3 (επεισόδιο The Flash) και το Part 4 (επεισόδιο Legends of Tomorrow).

  • Ααα..για αυτο δν εχει Αrrow και legends αυτη την εβδομαδα!
    Οκ!Σε ευχαριστω φιλε μου!

    Και οτι κλεβεις απο δω και απο κει κυριως Avengers..δειχνε το μας οπως κανει παντα!!

    Και με την πρωτη ευκαιρια..και αν δν εχεις γραψει,θελω την αποψη σου για punisher!
    Και για ποιο λογο δν τον ειδαμε τελικα στους Defenders!

    Και παλι σε ευχαριστω!

    • Μην ανησυχείς. Arrow και Legends είχε κανονικά αυτή την εβδομάδα.

      Punisher δεν έχω δει ακόμα, αλλά όταν το δω θα υπάρξει κάποια αναφορά.

      Όσο για Avengers, δεν υπάρχει και τίποτα solid πέρα από το ότι όλοι περιμένουμε υπομονετικά αυτό το έρμο το trailer. Φαντάζομαι ότι από εκεί και μετά θα αρχίσει το promotion πιο έντονα.

Αφήστε μια απάντηση

Η ηλ. διεύθυνσή σας δεν δημοσιεύεται.

/>

Be a Here! Join Us

Subscribe via Email