Category Posts Navigation

Comics Review: Τα Χρονικά της Άλω: Ο Πύργος

Posted by Αργύρης "Slade" Σταματόπουλος

Comics Review: Τα Χρονικά της Άλω: Ο Πύργος
by Slade

Κάθε φορά που πέφτουν στην αντίληψη μου, τα ελληνικά κόμικς με εκπλήσσουν όλο και πιο ευχάριστα! Ένα από τα πολύτιμα αποκτήματα μου στο φετινό Comicdom ήταν και Τα Χρονικά της Άλω: Ο Πύργος του Χρήστου ‘Vorranor’ Σταυρόπουλου και του Όθωνα ‘Director 16’ Νικολαΐδη. Το μόνο πράγμα που μετανιώνω σχετικά με αυτό το δημιούργημα είναι ότι δεν το είχα πάρει χαμπάρι νωρίτερα (καθόσον κυκλοφορεί από το 2012)!

Το premise περιγράφεται κυρίως ως ένα πολύ ωραίο exposition στην αρχή του βιβλίου, όπου έχουμε τον γνωστό κόσμο που, ενώ αποτελείται από διάφορες φυλές, τα κύρια factions του είναι η Αυτοκρατορία της Ντράγκστι, που κατοικείται από ανθρώπους, και η Αυτοκρατορία του Κέλενον, που κατοικείται από Ελφ. Το πώς αντιλαμβάνονται οι μεν τους δε σκιαγραφείται από την καταγραφή ενός Ντράγκστι ιστορικού και από μια επιστολή ενός Ελφ σε έναν ξάδερφο του. Η κύρια υπόθεση όμως αφορά μια ομάδα από Ελφ, μέλη της οργάνωσης Σανάουελ, οι οποίοι σχεδιάζουν να ληστέψουν το αυτοκρατορικό θησαυροφυλάκιο της Ντράγκστι, ίσως το μεγαλύτερο τόλμημα στην ιστορία. Αυτό που ακολουθεί είναι ένα γαϊτανάκι μυστηρίου, δράσης και θανάτου, καθώς κάτι πολύ πιο επικίνδυνο από το απροσπέλαστο θησαυροφυλάκιο καραδοκεί στις σκιές…

Σας έχει ανοίξει η όρεξη για καλό fantasy και περιπέτεια? Εδώ σας έχω! Δεν έχετε όσο χρόνο θα θέλατε για το RPG παιχνίδι στον υπολογιστή ή την κονσόλα σας? Πάλι εδώ σας έχω! Ο Χρήστος Σταυρόπουλος έχει πλάσει έναν ολοκληρωμένο κόσμο, του οποίου ένα κομμάτι βλέπουμε σε αυτές τις 84 σελίδες. Η σκέψη του να παρουσιάσει την ιστορία των δύο κύριων αυτοκρατοριών, όχι απλώς μέσα από ένα κοινό και απρόσωπο exposition, αλλά μέσα από την οπτική δύο εκπροσώπων της κάθε μεριάς είναι πολύ ενδιαφέρουσα και επιτυχημένη. Δεν είναι όλα τέλεια, δεν υπάρχουν ξεκάθαρα καλοί και κακοί και ο καθένας έχει σχηματίσει την άποψη του για τον άλλο σύμφωνα με την προπαγάνδα που πιθανόν να υφίσταται. Και αυτό μου άρεσε πολύ, δηλαδή το πού τελειώνει η αλήθεια, πού αρχίζει η παρανόηση και πόσο πολύ θολά είναι τα όρια μεταξύ τους.

Όσον αφορά την κύρια ιστορία, έχουμε ένα κάπως πιο κλασσικό heist story, βαλμένο μέσα σε φανταστικά και μαγικά πλαίσια, που του δίνουν όμως άλλη αξία. Σαν μια ιστορία από RPG παιχνίδι που τη βλέπεις να ξετυλίγεται από μόνη της. Πρωταγωνιστές έχουμε μια ομάδα από Ελφ, οι οποίοι όμως δε διαφέρουν ως χαρακτήρες από τους ανθρώπους, ωστόσο διατηρούν τα κλασσικά, αγαπημένα ξωτικίστικα χαρακτηριστικά τους. Είναι ταυτόχρονα και πιο γήινοι, καθημερινοί και ο αναγνώστης μπορεί να συνδεθεί μαζί τους ευκολότερα, αλλά και ευκίνητοι, μαχητικοί και έχουν όλα εκείνα τα στοιχεία που κάνανε εμάς τα αγοράκια να γουστάρουμε τον Legolas στον κινηματογράφο ως badass χαρακτήρα (σε αντίθεση με τα κοριτσάκια που πηγαίνανε να δούνε τον μορφονιό Orlando Bloom).

Οι άνθρωποι, από την άλλη, σε αυτή την ιστορία παίζουν τελείως συμπληρωματικό ρόλο, χωρίς κάποιον ή κάποιους πιο κεντρικούς χαρακτήρες. Όσους βλέπουμε είναι κυρίως αυτοκρατορικοί ιππότες που εκτελούν το ρόλο του ‘bad cop’.

Υπάρχει ωστόσο και ένας χαρακτήρας για τον οποίο δε θα δώσω λεπτομέρειες -κυρίως γιατί δεν έχω τι να πω σχετικά με αυτόν, ο οποίος αν και σκιώδης και κινούμενος κυρίως στο παρασκήνιο, ίσως είναι αυτός που εν τέλει τραβάει περισσότερο την προσοχή. Όταν πάρετε το βιβλίο στα χέρια σας και το διαβάσετε, θα καταλάβετε ποιον εννοώ. Δεν έχω και πολύ εμπειρία από lores τέτοιων RPG ή DnD παιχνιδιών, για να μπορώ να ψυχανεμιστώ τι ρόλο μπορεί να βαράει ο συγκεκριμένος (αν και προς υπεράσπιση μου, το Baldur’s Gate: Dark Alliance II στο PlayStation 2 το είχα λιώσει τότε, σε σημείο να έχω κάνει τον Ysuran Aundril σχεδόν ‘OP χαρακτήρα’), αλλά Σταυρόπουλου θέλοντος και Νικολαΐδη επιτρέποντος, πιστεύω θα μας απασχολήσει σε επόμενα κεφάλαια, αν και όταν έρθουν.

Και περνάμε στα σχέδια! Τι καλλιτεχνήματα είναι αυτά τα panels!? Πραγματικά, ακόμη δεν έχω λόγια. Κατ’ αρχάς, ήταν το έρεισμα για να πάρω το κόμικ, χωρίς να σκεφτώ τίποτα άλλο, χωρίς να περιεργαστώ πολύ τη σύνοψη στο οπισθόφυλλο, χωρίς γενικά να χρονοτριβήσω. Με το που είδα τις σελίδες και όλο αυτό το επικό ύφος με το οποίο ο Όθωνας Νικολαΐδης αποτυπώνει τους χαρακτήρες, ήξερα ότι θα επρόκειτο για μια φανταστική δουλειά. Η λεπτομέρεια με την οποία σκιτσάρει τις φιγούρες του και τα χρώματα με τα οποία δίνει ζωή σε κάθε πάνελ, στις μάχες, στους χώρους και κυρίως στα Ελφ και τους ανθρώπους είναι κάτι το εξαιρετικό. Και φυσικά σαν ειδήμων στο θέμα ‘πανοπλία’ δεν μπορώ να μην λατρέψω τη δουλειά του Όθωνα στις πανοπλίες των ανθρώπων -όσο λίγο κι αν εμφανίζονται- και στον προαναφερθέντα μυστηριώδη χαρακτήρα!

Στο σύνολο του, τα Χρονικά της Άλω: Ο Πύργος είναι ένα κόμικ τίποτα λιγότερο από υπέροχο. Είναι άλλη μια απόδειξη ότι έχουμε εξαίρετους Έλληνες δημιουργούς με φαντασία, ταλέντο και όρεξη. Και μας αρέσει να βλέπουμε ωραίες δουλείες από εγχώρια ταλέντα, όπως κατά καιρούς προσωπικά είχα και συνεχίζω να έχω την τύχη και το προνόμιο να συναντώ! Εύχομαι πρώτον, οι καλλιτέχνες και δημιουργοί που περιορίζονται επί του παρόντος στις αυτοεκδόσεις, να λάβουν την επαγγελματική υποστήριξη που τόσο τους αξίζει, ώστε να μπορούν πιο εύκολα και ολοκληρωμένα να αναδείξουν την τέχνη τους. Και δεύτερον, εύχομαι αν επίκειται ή είναι στα σκαριά το επόμενο κεφάλαιο των Χρονικών της Άλω, να φτάσει σύντομα στα ακόρεστα μάτια μου και στα δικά σας! Το κόμικ κυκλοφορεί από τις Εκδόσεις Helm και τις Εκδόσεις WebComics.

The Heroic Continues!

Αφήστε μια απάντηση

Η ηλ. διεύθυνσή σας δεν δημοσιεύεται.

/>

Be a Here! Join Us

Subscribe via Email