Category Posts Navigation

Comics Review: Optimus Prime #1 (IDW)

Posted by Αργύρης "Slade" Σταματόπουλος

Comics Review: Optimus Prime #1 (IDW)
by Slade

Για πρώτη φορά ο ‘Big Bot’ έχει τη δική του ongoing σειρά, ειδικά μετά από το 2007, όπου με την πρώτη ταινία ο Bumblebee απέκτησε τεράστιο fandom. Γιατί όπως και να το κάνουμε, μπορεί ο Optimus να μην είναι το πιο στιλάτο αμάξι στην ομάδα (αν και το Age of Extinction το διόρθωσε αυτό), αλλά ήταν, είναι και θα είναι ο σπουδαιότερος Autobot που έχει περάσει ποτέ από τις τηλεοράσεις μας, από τη μεγάλη οθόνη, από τις σελίδες των κόμικς και φυσικά από τα ράφια και τις κούτες των παιχνιδιών μας. Όσοι γουστάρουμε Transformers πάντα έχουμε ένα soft spot για τον Prime.

Έτσι λοιπόν η IDW, ως αποτέλεσμα του Revolution saga της, ξεκίνησε τον πρώτο solo τίτλο του Optimus θέτοντας τον πάλι στο στόχαστρο εξαιτίας της δήλωσης του να εντάξει τη Γη θέλοντας και μη στο Cybetron-ιανό Συμβούλιο των Κόσμων. Το τεύχος εναλλάσσεται ανάμεσα στο παρόν και το παρελθόν, όπου ο Prime θυμάται την εποχή που ήταν ακόμη Orion Pax, με μια περίπτωση θανάτου ενός Transformer από έναν Autobot αστυνομικό επειδή ήταν Decepticon. Σε μια συζήτηση που είχε τότε με τον Zeta Prime, ο Orion είχε μάθει ότι η αλήθεια πρέπει να εξυπηρετεί έναν ανώτερο σκοπό για το καλό του λαού. Αυτή η διδαχή του Zeta θα ξαναέρθει στο νου του τώρα που αντιμετωπίζει την απόρριψη από τον πληθυσμό της Γης όσον αφορά την απόφαση του. Νέοι Transformers έρχονται στη Γη από άλλες αποικίες για να ακολουθήσουν τον Prime μιας και είναι ο εκλεκτός από το Matrix της Ηγεσίας, αλλά ο ίδιος ο Optimus έχει αμφιβολίες για το αν πραγματικά αξίζει αυτό το ρόλο και για το αν μπορεί να πάρει τις σωστές αποφάσεις για το καλό του σύμπαντος.

Ο John Barber συνεχίζει το σενάριο από τη σειρά The Transformers, με την αποτύπωση του Optimus ως πιο αμφιλεγόμενη φιγούρα από τον καθαρά ιδεολόγο που τον έχουμε συνηθίσει σε οποιαδήποτε άλλη αποτύπωση του. Παρόλο που τα βασικά στοιχεία του χαρακτήρα του παραμένουν, όπως η ηθική, η θέληση να υπερασπιστεί όποιον έχει ανάγκη και να καταπολεμήσει την καταπίεση και την αδικία, οι κινήσεις του καταδεικνύουν ότι αρχίζει να μοιάζει στους πιο απολυταρχικούς και μεγαλομανείς προκατόχους του. Ο Zeta Prime μισούσε καθετί που διέφερε από τη δική του οπτική και ήταν πρόθυμος να φτάσει στα άκρα προκειμένου να διατηρήσει το status quo με τον εαυτό του ως κεφαλή του Cybertron -κάτι  από οδήγησε και στην εκθρόνιση του από τον Megatron και τον Orion Pax (Transformers: Autocracy). Η μηχανορραφία του Zeta στο να παρουσιάζει την ‘τάξη’ ως ‘διατήρηση της ειρήνης’ ήταν που έκανε τον Orion να στραφεί εναντίον του τότε.

Και έρχεται τώρα η αντίθεση σε όλο αυτό, καθώς προφανώς έχει περάσει πολύς καιρός και πολλά πράγματα έχουν αλλάζει από τότε. Ο Optimus δεν είναι πλέον ούτε ο νεαρός ιδεολόγος Orion Pax ή ο πρόσφατος Prime που κλήθηκε να οδηγήσει τον πλανήτη του από το σκοτάδι στο φως κι από τη διαμάχη στη γαλήνη. Τα πάντα δεν είναι άσπρο ή μαύρο, γι αυτό και ο ίδιος ίσως χρειάζεται να αλλάξει τις τακτικές του, χωρίς βέβαια να θυσιάσει τελείως ή έστω να καταπιέσει τον κώδικα ηθικής του. Ο Barber ίσως επίτηδες αφήνει θολά τα όρια του κατά πόσο είναι θεμιτές οι κινήσεις του Prime. Εξάλλου είναι ακόμη το πρώτο τεύχος και έχουμε καιρό ακόμη ως αναγνώστες να αναρωτιόμαστε, όπως και οι χαρακτήρες που τον πλαισιώνουν, αν ο Optimus είναι ο διαστημικός μεσσίας ή αν είναι μια μετενσάρκωση των τυραννικών Sentinel Prime και Zeta Prime.

Προσωπικά δε θα ήθελα να το δω αυτό. Από την προηγούμενη εμπειρία μου με το Superior Iron Man, όσο και καλογραμμένο να ήταν το σενάριο και φοβερά τα σχέδια, δεν ήταν κι ότι πιο ευχάριστο να βλέπω τον αγαπημένο μου ήρωα να γίνεται σκοτεινή και villainous εκδοχή του εαυτού του (στο σημείο αυτό να πω πόσο συμπάσχω με όσους ένιωσαν το ίδιο με τα Superior Spider-Man και Captain America: Steve Rogers). Δε θέλω να δω και τον Optimus να βαδίζει το σκοτεινό μονοπάτι του κακού και μακάρι η όλη solo ιστορία του να εξελιχθεί πιο ευοίωνα.

Το έργο του John Barber στο σενάριο συμπληρώνει η Kei Zama με τα σχέδια της. Είναι αρκετά καλά, δίνοντας μέγεθος και όγκο στα εξωγήινα ρομπότ. Οι λεπτομέρειες στα σκίτσα είναι πολλές και αρκετά ξεκάθαρες, ώστε οι Transformers να είναι ευδιάκριτοι και επιβλητικοί. Εκεί που χάνει λίγο είναι στα σχέδια των ανθρώπων που δεν είναι και τόσο κολακευτικά -με εξαίρεση την Αμερικανίδα πρόεδρο. Δεν ξέρω αν είναι σκόπιμη αυτή η αντίθεση, αν φαίνονται καλύτερα δηλαδή οι Transformers που έχουν έναν πιο εξιδανικευμένο σκοπό απέναντι στους ανθρώπους που αντιπροσωπεύουν τη βία και το μίσος απέναντι στο άγνωστο, αλλά κάτι τέτοιο μου βγάζει. Μπορεί να είναι απλώς ιδέα μου.

Τα σχέδια της Zama ολοκληρώνουν τα χρώματα του Josh Burcham. Είναι τελείως ρετρό και δεν το πίστευα ότι θα μου έκαναν καλή εντύπωση. Είναι πολύ έντονα, τελείως flat, με σχεδόν καθόλου υφή και στις σκιάσεις έχουν τεμνόμενες γραμμές. Η 80ίλα μέσα στα μούτρα σου. Για κάποιο λόγο όμως δεν μπορώ να το δω με κακό μάτι. Σίγουρα έχουμε δει καλύτερες παλέτες και επίπεδα χρωμάτων σε άλλα κόμικς, αλλά ίσως επειδή τα σκίτσα είναι καλά ή είναι σαν σύνολο καλό το τεύχος, δε με πειράζουν -αν και το χρώμα στο εξώφυλλο της Kei Zama ξεγελάει, όντας πιο αστραφτερό και με περισσότερο βάθος.

Γενικώς, το Optimus Prime #1 είναι ένα πολύ καλό πρώτο τεύχος που θέτει τις βάσεις για μια ωραία και με ουσία ιστορία. Κρατάει το ενδιαφέρον του αναγνώστη, πάει καλά σεναριακά και είναι ευχάριστο στο μάτι με μια δόση vintage. Αν συνεχιστεί η καλή δουλεία, τότε θα έχουμε μια σειρά αντάξια του ομότιτλου ήρωα.

The Heroic Continues!

Scores_8.0.png

Αφήστε μια απάντηση

Η ηλ. διεύθυνσή σας δεν δημοσιεύεται.

/>

Be a Here! Join Us

Subscribe via Email